Interview met Emiel Schilder 27 mei 2009
Kun je iets vertellen over de historie van Theo Schilder Tweewielers?
Mijn opa is in 1948 begonnen op het Varnebroek 51, in de binnenstad van Alkmaar, met de verkoop van fietsen en bromfietsen. Mijn vader kwam bij hem in de zaak en nam de eenmanszaak een aantal jaar later over. Hij breidde het uit en heeft een voor een alle panden ernaast opgekocht en een showroom opgezet. Mijn vader heeft goede dealerschappen aangetrokken, zo was hij een van de allereerste Honda dealers. In 1974 kregen we een filiaal in de Vondelstraat, in 1993 kwam ik samen met mijn moeder in de zaak en zes jaar later ging mijn vader uit de VOF.
Het is dus een echt familiebedrijf, hoe was het om met je vader te werken en om de zaak van hem over te nemen?
Mijn vader heeft me van het begin af aan altijd erg veel ruimte gegeven om mijn eigen ideeën te ontwikkelen en uit te voeren. Hij liet me vrij en gaf me veel vertrouwen waardoor ik die beslissingen ook durfde te nemen. Tegen de tijd dat hij met pensioen ging, nam hij zelf afstand. Ik bewonder hem er wel om dat hij dat zo heeft gedaan. Het moet best moeilijk zijn geweest om alles uit handen te geven.
Kun je iets vertellen over de historie van Theo Schilder Tweewielers?
Mijn opa is in 1948 begonnen op het Varnebroek 51, in de binnenstad van Alkmaar, met de verkoop van fietsen en bromfietsen. Mijn vader kwam bij hem in de zaak en nam de eenmanszaak een aantal jaar later over. Hij breidde het uit en heeft een voor een alle panden ernaast opgekocht en een showroom opgezet. Mijn vader heeft goede dealerschappen aangetrokken, zo was hij een van de allereerste Honda dealers. In 1974 kregen we een filiaal in de Vondelstraat, in 1993 kwam ik samen met mijn moeder in de zaak en zes jaar later ging mijn vader uit de VOF.
Het is dus een echt familiebedrijf, hoe was het om met je vader te werken en om de zaak van hem over te nemen?
Mijn vader heeft me van het begin af aan altijd erg veel ruimte gegeven om mijn eigen ideeën te ontwikkelen en uit te voeren. Hij liet me vrij en gaf me veel vertrouwen waardoor ik die beslissingen ook durfde te nemen. Tegen de tijd dat hij met pensioen ging, nam hij zelf afstand. Ik bewonder hem er wel om dat hij dat zo heeft gedaan. Het moet best moeilijk zijn geweest om alles uit handen te geven.
